جستجو

خبرشمال دغدغه‌های رییس پژوهشکده برنج مازندران را تحلیل می‌کند: 
 
رنج برنج‌کاران و "پُز" مدیران
 
 
 

خبرشمال/

رییس پژوهشکده ژنتیک و زیست‌فناوری برنج مازندران گفت: تمام شعارها و وعده‌های مسؤولان باید در عمل اتفاق بیفتد نه اینکه در حد حرف باشد چرا که اگر کشاورزان ناامید شوند و دست از تولید بردارند فردا برای اینکه به تولید محصولات بپردازد، خیلی دیر است.
قربانعلی نعمت‌زاده با اشاره به رنج برنج‌کاران گیلان و مازندران اظهار کرد:" در حال حاضر برنج طارم روی دست کشاورز مانده‌‌‌است و برنج محلی که کشاورز برای تولید رنج و مشقت‌هایی بسیاری متحمل شده، خریدار ندارد.
وی بیان کرد: با توجه به شرایط نامناسب اقتصادی، برنج‌کار مجبور است برای تأمین معاش خود، زمین کشاورزی را رها کند یا الگوی کشت خود را تغییر دهد و این موضوع تبعات و اثرات ناگواری به‌دنبال دارد.
رئیس پژوهشکده ژنتیک و زیست فناوری برنج مازندران ادامه داد: با توجه به تأکیدات مکرر مقام معظم رهبری درباره اقتصاد مقاومتی درون‌زا، تولید داخلی را همانند سنگر مبارزه با استکبار دانست و گفت: باید تلاش کنیم کشاورز بیل، کلنگ و زمین کشاورز خود را از دست ندهد و بتواند با خیالی آسوده به تولید بپردازد.

نعمت‌زاده تصریح کرد: وزیر جهاد کشاورزی اعلام کرد کشاورزان نگران فروش محصولات خود نباشند و تمام محصولات کشاورزی ازجمله برنج از آنان خریداری می‌شود حال که محصول کشاورزان روی دست‌شان مانده انتظار دارند وزیر جهاد کشاورزی به وعده خود عمل کند.
وی افزود: اینکه برنج‌کاربرای پرداخت بدهی بانک و هزینه‌های روزانه زندگی، برای فروش محصولات خود به این در و در می‌زند و مجبور می‌شود محصول‌ش را در ‌ازای چک چهارماهه بفروشد، واقعاً جای تاسف دارد.
نعمت‌زاده با اعلام اینکه با وجود این مشکل برای برنج‌کاران، چرا صدای مسؤولان و نمایندگان درنمی‌آید، بیان کرد: با توجه به اینکه یکی دو ماه به آغاز کشت و کار برنج‌کاران مانده با وجود این مشکلات آیا رمقی برای کشاورز مانده است تا بتواند در مقابل مشکلات سینه سپر کند؟"
کشاورزی مازندران در معرض تهدید جدی:
کشاورزی در مازندران، وضعیتی محوری دارد و کانون بخش قابل توجهی از فعالیت‌ها محسوب می‌شود. اکثریت قریب به اتفاق مشاغل، کسب و کارها و تجارت و بازار در مازندران، به شکلی اسرارگونه به کشاورزی همین استان وابسته است و هرگونه، تقویت یا تضعیف کشاورزی بویژه شالیزاری و باغداری در کوتاه‌ترین زمان تمام مشاغل را در شهرهای دور و نزدیک متاثر می‌کند.
آقایان بخشی و فراهانی که ازجمله مدیران دو مجموعه بزرگ و خوش‌سابقه فروش مبلمان در ساری هستند در این خصوص بطور جداگانه به خبرشمال گفتند: تنها در زمستان سال قبل و بخاطر بارش زودهنگام برف و سرما که زیان فراوانی به کشاورزان و باغداران وارد کرده بود، فروش زمستانه این فروشگاه‌ها، تا هفتاد درصد در مقایسه با زمستان 94 کاهش داشت و از این رهگذر متحمل ضرر سنگین شدند.
افزون بر آن، کشاورزی گلستان، مازندران و گیلان در عمل نیز بیشترین سهم اشتغال را به خود اختصاص داده است و جمعیت قابل توجهی از شهروندان و روستاییان این دو استان در بخش کشاورزی و یا صنایع تبدیلی و مرتبط با آن مشغول به کارند. گردش مالی در بخش کشاورزی این سه استان زرخیز شمالی، بسیار بالا و زمینه‌ساز رونق در اقتصاد محلی و عامل ایجاد مشاغل موقت و دایمی بسیاری است و همه این مسایل موید این حقیقت است که هرگونه ضربه و آسیب به کشاوررزی این منطقه در حقیقت ضربه‌ای کاری به اقتصاد محلی و تیرزهرآگین به بسیاری از مشاغل است که نمی‌توان از کنار آن به راحتی گذشت. این درحالی است که کشاورزی در ذات خود، کاری طاقت‌فرسا است و رنج شالی‌کاران و خستگی باغداران و کار در زیر آفتاب داغ تابستان، همواره تن و بدن این سربازان جبهه اقتصاد مقاومتی و ایثارگران عرصه خودکفایی را خسته نگاه می‌دارد. تمام امید و آرزوی کشاورزان به این است که به فصل برداشت برسند و با فروش محصول خود به قیمتی مقبول، خستگی را از تن خود بگیرند.
در شرایطی که کشاورز با خرید نهاده‌هایی چون سم، کود و مواد اولیه با نرخ بالا و کار در شرایط مشقت‌بار، به فصل برداشت می‌رسد، مشاهده می‌کند در نتیجه بی‌تدبیری مدیران و واردات بی‌رویه برنج، کسی محصول نهایی آنها را نمی‌خرد. در این مقطع، کسی صدای درد کشاورز را نمی‌شنود، گویی نه نماینده‌ای و نه مسوولی در این شهر وجود ندارد، گویا کشاورزی در این ناحیه، هیچ متولی ندارد.
مدیران و نمایندگان، در زمان شکوفایی کشاورزی و افزایش تولیدات، در پشت تریبون‌ها حاضر می‌شوند و باد به غبغب می‌اندازند و در مقابل رسانه‌ها می‌نشینند، به گونه‌ای مدعیانه سخن می‌گویند و "پُز" می‌دهند که گویا آنان نیز در زمان کاشت و داشت و در تابستان داغ، دوشادوش کشاورزان کار کردند تا به این مرحله رسیدند. اما امروز که در زمان فروش محصولات، به واسطه بی‌تدبیری عده‌ای، با واردات برنج و برهم زدن تعادل در بازار به زیان تولیدکنندگان داخلی، وضعیتی ایجاد شد که فروشندگان، سراغی از برنج طارم را نمی‌گیرند و کشاورزان مانده‌اند و دردهای بی‌پایان، کسی از مدیران، سخنی نمی‌گوید و صدایی از مسوولان در نمی‌آید.
دغدغه رییس پژوهشکده برنج مازندران که تکرار حرف و سخن ما است، این است که چرا هیچ‌کس به فردای کشاورزی این استان نمی‌اندیشد؟ و اگر این روند استمرار داشته باشد هیچ بعید نیست بسیاری از کشاورزان، اراضی زراعی خود را بفروشند و به سمت مشاغل کاذب در حاشیه شهرها هجوم ببرند، امری که از نیمه دهه هفتاد آغاز شد و در مقاطعی، اوج و فرود داشت اما هرگز متوقف نشد. پرونده‌های تغییرغیرقانونی کاربری اراضی زراعی، حضور و جریان فزاینده ویلاسازی توسط سرمایه‌سالاران غیربومی در مناطق روستایی مازندران، همه موید این حقیقت است که هر ویلایی که ساخته و توسط افراد غیربومی و بصورت فصلی، اشغال می‌شود، دلیل روشنی و شاهد زنده‌ای است بر نابودی یک قطعه زمین کشاورزی و کنار کشیدن یک نفر یا یک خانوار کشاورز از شغل آبا و اجدادی خود.
عامل ریشه‌ای این اتفاقات، بی‌توجهی نمایندگان و بی‌تدبیری مدیران و شانه خالی کردن مسوولان از مشکلات کشاورزان است. سوال کشاورزان و تمام دلسوزان مازندران این است چرا نمایندگان سکوت کردند و از وزیر در خصوص قول خرید تضمینی برنج نمی‌پرسند و چرا مدیران دولتی در استان، هرساله در خصوص مشکلات متعدد مربوط به کشاورزان هیچ برنامه‌های ندارند و هیچ اقدام ماندگاری به عمل نمی‌آورند؟

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی